Μαφία

Στον ιδιαίτερο κώδικα τιμής της Μαφίας είναι (ήταν τουλάχιστον) κανόνας η οικογένεια, γυναίκα και παιδιά δηλαδή, αλλά και όποιος δεν μετείχε στις δουλειές τις «οικογένειας», να μένει έξω από τους μαφιόζικους λογαριασμούς. Η οικογένεια ενός «καρφιού» ας πούμε δεν είχε να φοβηθεί την οργή του «κάπο», ενώ αν ο πατέρας βρισκόταν να 'χει κάνει μπάνιο με τσιμεντένια βατραχοπέδιλα η φαμίλια θα φρόντιζε τη χήρα και τα ορφανά.

Στον ιδιαίτερο κώδικα τιμής της ελληνικής δικαιοσύνης, που αρέσκεται ν' ανιχνεύει τα όρια της νομιμότητας, όπου η προφυλάκιση από διοικητικό και όλως εξαιρετικό περιοριστικό μέτρο έχει μετατραπεί σε άτυπη προκαταβολή ποινής, ιδίως σε περιπτώσεις όπου το κατηγορητήριο δεν στέκεται ούτε με μέσον, ανασύρεται από το χρονοντούλαπο η ξεχασμένη από την εποχή του εμφυλίου αρχή της οικογενειακής ευθύνης για να κουκουλώσει τις υπηρεσιακές - ενδεχομένως και τις κυβερνητικές. Έστω κι αν για κατηγορητήριο έπρεπε να επιστρατευτεί ένα μνημείο ασυναρτησίας που σε κάνει ν' αναρωτιέσαι αν ο συντάκτης του έχει τελειώσει έστω και το Δημοτικό.

2 σχόλια

Τάδε έφη heinz

ΟΚ, σύμφωνοι ότι υπήρχε εκδικητική διάθεση.
Αλλά, δεν αληθεύει ότι τα μέλη της οικογένειας αυτής ήταν μέτοχοι της off-shore εταιρείας?

Θέλω να πω, τυπικά δεν στέκει ό,τι έγινε? Δεν ξέρω, ρωτάω...

Τάδε έφη Vrennus

Απ' όσο γνωρίζω, ακόμη δεν είναι αδίκημα το να είσαι μέτοχος σε off-shore εταιρεία!

Εσείς τι λέτε;